به زيان خود اوست و و بال كفر كه عذاب دوزخ است به خود او برمىگردد و كافران را كفرشان جز مبغوضيت در نزد پروردگارشان نمىافزايد و كافران را كفرشان جز ضرر و زيان اخروى نمىافزايد . [ فريب خوردگى مشركان ] ( آيه 40 ) ( قُلْ أَرَءَيْتُمْ شُرَكَآءَكُمُ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَرُونِى مَاذَا خَلَقُواْ مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّموَ تِ أَمْ ءَاتَيْنهُمْ كِتبًا فَهُمْ عَلَى بَيّنَتٍ مّنْهُ بَلْ إِن يَعِدُ الظلِمُونَ بَعْضُهُم بَعْضًا إِلَّا غُرُورًا ) تفسير : اى پيامبر ، به مشركان بگو : آيا شريك خوانده‌هايتان را كه به جاى خدا مىخوانيد به دقت ديده‌ايد ؟ به من نشان دهيد چه چيزى را از زمين و چه نوعى از موجودات آن را آفريده‌اند ؟ ! أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِى السَّموَ تِ : يا آنها را در آفرينش يا حفظ و تدبير آسمان‌ها شركتى مىباشد كه بدان جهت سزاوار پرستش باشند ؟ أَمْ ءَاتَيْنهُمْ . . . : يا آنان را كتابى آسمانى داده‌ايم كه در آن گفته باشيم كه ايشان شريك ما هستند و يا گفته باشيم كه مشركان به خاطر شركشان عذاب نمىشوند تا آنها براى شركشان به آن كتاب استناد كرده و حجّت و بيِّنه‌اى داشته باشند ؟ ( چنين نيست ) بلكه ستمكاران و مشركان يكديگر را جز وعده‌هاى فريبنده كه هيچ حقيقتى ندارد نمىدهند . ( آيه 41 ) ( إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّموَ تِ وَ الْأَرْضَ أَن تَزُولَا وَ لَلِن زَالَتَآ إِنْ أَمْسَكَهُمَا مِنْ أَحَدٍ مّن‌م بَعْدِه‌ِى إِنَّه‌ُو كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا )